Herman Rosse: Interieurdesign
De Haagse Herman Rosse (1887-1965) was nog geen 25 jaar oud toen hij werd aangesteld om het interieur te ontwerpen van het Vredespaleis in Den Haag – een gebouw dat voor veel landen symbool zou komen te staan voor het collectieve verlangen naar wereldvrede. Dit was natuurlijk geen makkelijke opgave, zeker niet voor iemand die nog zo jong was. Maar Herman was ook geen gewone jongeman: op z’n 24e had hij al bij een vooraanstaand ontwerper in Londen gestudeerd, aan de Stanford University in de Verenigde Staten een bachelor in de Architectuur behaald, was hij lid geweest van een heuse kunstenaarscommune en had hij een reis door het Verre Oosten achter de rug. Een wereldburger met ambitie, een brede artistieke bagage en het talent om grootse dingen te doen. Dit zou hem als eerste Nederlander een Oscar opleveren.
Blogs over Herman Rosse

De eerste Nederlandse Oscar winnaar
Modernisme ontmoet klassieke kunst Herman had -jong als hij was- nog geen grote projecten op zijn naam staan en toch werd hij als veelbelovend ontwerper uitgekozen om het interieur van het Vredespaleis te decoreren. De plafonds, de ramen en het tegelwerk zijn bijvoorbeeld van zijn hand. Diep geworteld in de Engelse voorliefde voor traditionele motieven,…

De jonge jaren
Tegenwoordig staat de TU Delft bekend als centrum van technische innovatie, maar aan het begin van de twintigste eeuw fungeerde het vooral als knooppunt van artistieke creativiteit. Destijds was de Polytechnische School te Delft vergelijkbaar met een hogeschool in architectuur en ambachten. Op deze school genoot Herman Rosse gespecialiseerd onderwijs en bouwde hij een professioneel…

Het Vredespaleis de 20e eeuw in
Weinig mensen waren ten tijde van de bouw van het Vredespaleis enthousiast over het ontwerp dat architect Louis Cordonnier had gemaakt: een gebouw in renaissance stijl, opgetrokken in rode baksteen en natuursteen met gebeeldhouwde ornamenten zoals friezen en pilaster. Een dergelijk traditioneel ontwerp werd gezien als een verwijzing naar Nederlands ‘glorietijd’ en dus ook naar…

The American Dream
De wereld is dichterbij dan ooit en wij zijn gewend om veel te reizen. Want reizen betekent immers nieuwe dingen leren, nieuwe mensen ontmoeten en misschien wel jezelf onderdompelen in een geheel andere cultuur met de belofte als een ander mens huiswaarts te zullen keren. Voor kunstenaars uit de afgelopen eeuwen was dat niet anders:…

Een analoge voetafdruk?
Tegenwoordig kunnen we een foto nemen wanneer we maar willen en deze direct even bekijken. Toch wordt fotografie nog altijd geassocieerd met herinneringen en identiteit: schoten we ooit alleen een kiekje tijdens bijzondere gelegenheden om een gelukkig moment voor eeuwig vast te leggen, nog altijd neigen we ernaar om alleen onze beste foto’s online te…

Een utopische toekomst…voor Scheveningen?!
Den Haag dankt z’n gezicht aan het voorstellingsvermogen van architecten en opdrachtgevers van lang of niet al te lang geleden. Maar de stad had er evengoed heel anders uit kunnen zien. Zo werden er voor het Vredespaleis nog ruim 200 andere ideeën aangebracht of zijn bijzondere ontwerpen voor stadhuizen, woonwijken of stratenplannen gewoonweg nooit uitgevoerd….
